Vriethof
Mestreech, mei 1956
Melodie : En veston jaune
Och mien gooij Mestreechteneere
kint geer uuch nog rappeleere?
Eus sjoen Vriethof boe veer geere
's-Zoondags ginge prommeneere
in 't hertsje vaan eus stedsje
Veur de kérrek vaan Sintervaos
iech geluif dat geer 't met miech eins zeet
tot dat eus sjoenste pläötske waos
e kioske mét get blomme en fonteine langs de kant
Voont me zeker zoe gein twiede in en boete Nederland
Refrein :
Eus Vriethof waor toch zoe sjoen vreuger-jaore!
de plaots boe veer al es keend gruuts op waore!
Heij me us dat noe neet kinne bespaore!
't gaof us heij e geveul vaan rös en vreij
en es e kapel dao concerteerde
gonge veer veur de Hoofwach stoon
en geine mins dee prakkezeerde
um veur 't ind nao hoes te goon
Och mien leef Mestreechteneere
Kinne veer neet protesteere
me geit gesjöt dao demonstreere
tenks en aofweer exposeere
in dat stedsje boe veer vreuger niks vaan oorlog wete wowwe
deeg me beter met d'n toore vaan de kérrek op te bowwe
't Vriethof trök te bringe in dee gooijen trant
tot 'nne sjoene, 'nne echte "Vredenhof" vaan Nederland
de Aw en d'n Awwe