Deen erreme Max

Mestreech 1957
Leedsje op eus beere

Max dee zaot les ins te kriete
en maakde us groete verwiete
heer zag iech zit heij zoe allein
iersdaogs sterf iech vaan sjagrijn
de beere die heij veur miech waore
die zaote zoe al väöl jaore
die waore al dao aon geweend
zoonder vrow en zoonder keend!!

Refrein : 

geer moot veur miech e rèkes goon sjrieve
want zoe kin dat toch neet blieve
iech höb twie kamers met 'n douch
me kroep allein in miene couche
Polla höb iech nog neet vergeete
me eererein moot toch wete
iech zit allein in mien kow
zuek veur miech toch 'n aander vrow!

Lès koum 'nne hiele rieke
heij in 't park ins kieke
iech dach direk wie iech häöm zaog
tot iech e nuij vruike kraog
me innege week later
veel miene hoop in 't water
ze brachte e hiel groet kenon
veur op dat aait bastion

de Aw en d'n Awwe