't Daog noets bij de lui
Mestreech, oktober 1955
Wijs : Lili Marleen
Es te Mestreechteneere
Miene maan oet zaoge goon
Begòste ze te sjekeere
me voont dat niks gedoon
me zuut dee maan altied allein
die vrow dat is e stök sjagrijn
't daog noets beij de lui
't daog noets beij de lui
Dat kaom miech ter oere
en iech góng toen mer mèt
toen stònge ze te loere
't kaom in de gezèt
want geit 'n vrow daan met häöre maan
vraog me ziech aof, boe doen ze 't vaan
't daog noets beij de lui
't daog noets beij de lui
ginge veer in 'nne café
iech zat miech stèl deneer
miene maan dee zòng e stökske
of maakde gèt plezeer
me zag : dee jong ammezeert uneederein
me zie heet las vaan de vief-lein
't daog noets beij de lui
't daog noets beij de lui
Noe zien veer heij aon 't raoze
en goon veer wel ins traon
veer huure de lui al zégke
die twie stélle ziech aon
me dao trèkke veer us niks vaan aon
en maake met uuch de kachel aon
't daog noets beij de lui
't daog noets beij de lui
want zaote veer te kneize, saame beij d'n haard
mien haor dat zow vergreize en heer kraog zoene baard
daan brachte ze us de poort gaw oet
me dat moule dat geit toch noets troet
't daog noets beij de lui
't daog noets beij de lui
De Aw en d'n Awwe