’t Is in de aovend al laat
De piete die zien daan op paad
Veer koume daan ouch bij diech thoes
En zeuke de sjoon hei in hoes
Want diech zèts dee toch eder jaor
Meh dee stoont noe neet veur us klaor
Veer vraoge us noe aof wiezoe
Boe is dee jao wie kin dat noe

Leveke bis diech ’t vergete
Leveke, jao dat wèlle veer wete
Diech zèts de sjoon veur us toch eder jaor
meh noe stoont dee hei neet mie veur us klaor

Jao jao jao

Leveke bis diech ’t vergete
Leveke, jao dat wèlle veer wete
Höbs diech daan ech neet mie dao aon gedach
Um diene sjoon te zètte dee daan op us wach

Wie geit dat noe met Sinterklaos
Veer woene neet mie langs de Maos
Veer woene noe bij ’t stadhoes
Jao dao is noe mien nuije thoes
Mer geit Sinterklaos daan op weeg
Wet dee boe iech woen in Mestreech
Iech hoop dat heer wet boe iech bin
En get in de sjoon bringe kin

Leveke diech bis niks vergete
Leveke dat had Sint kinne wete
’t stoond neet good dao in dat aajd groet book
Dats diech noe woens in dat hoes op d’n hook

Jao jao jao

Leveke diech bis niks vergete
Leveke dat had Sint kinne wete
Veer doen noe ’n kedooke in diene sjoon
Dat zalste vinde este mörge op geis stoon
Dat zalste vinde este mörge op geis stoon